Proces polerowania gliny w ujęciu historycznym miał za zadanie podnieść walory użytkowe naczyń wykonanych z tego surowca. W skrócie chodziło o to aby mniej nasiąkały płynami, które do nich wlewano. Jednocześnie, niejako przy okazji, okazało się, że takie naczynia lepiej wyglądają. Dobrym przykładem są tu wyroby najpierw greckie a potem rzymskie określane jako terra sigillata.
Obecnie polerowanie gliny można uznać za alternatywny dla szkliw sposób zdobienia wyrobów ceramicznych. Poprzez swoją specyfikę procesu (polerowanie, w zależności od wyboru techniki potrafi być pracochłonne) częściej można spotkać się z wykorzystaniem tego procesu w działalności artystycznej.
Poleruje się glinę w stanie zdębienia przy użyciu gładkiego przedmiotu. Może to być zwykła łyżka metalowa, kapsel, szklana kulka, wypolerowany kamień. Co ciekawe interesujące efekty można uzyskać również przy pomocy zwykłej folii plastikowej typu szelest :) .
Efekty powstałe na wypolerowanej powierzchni naczynia wykonanego z gliny szamotowej, wygładzonej i pokrytej białym szkliwem z dodatkiem czerwonego tlenku miedzi.
Andrzej Krauze - Pracownia Papilarne
Przykłady zastosowania polerowania gliny w wybranych technikach:
1. Saggar a właściwie technika wypału w sagarze. W tym procesie chodzi o to aby wypalić wyrób w zamkniętej przestrzeni, w której, oprócz naczynia znajdują się jeszcze inne palne materiały takie jak: drewno, szyszki, mączka kostna, skorupy orzechów, druciki miedziane, tlenki lub sole metali. W trakcie wypału ulegają one spaleniu i uwalniają gazowe związki, które wchodząc w reakcję z gliną, tworzą niepowtarzalne wzory. Saggar jest większym, ceramicznym pojemnikiem, w który umieszcza się naczynie poddawane procesowi.
2. Raku. Dzisiejsza interpretacja japońskiej techniki wypału raku daje pole do rozwinięcia kreatywności i wszelkiego eksperymentowania. Polerowanie gliny pozwala na zlikwidowanie porowatej struktury gliny szamotowej jaka używana jest w raku. Tworzyć więc można gładkie powierzchnie jako podkład dla wzorów powstających przy redukcji lub np. jako tło do "malowania" włosiem końskim przy horse raku.
3. Terra sigillata, skrafito i inne podobne. Tutaj po prostu można bawić się fakturą, rysunkiem i wzorem nanosząc różnobarwne masy lejne, wygładzając je lub pozostawiając fakturę gliny bez jakiejkolwiek ingerencji.
Gładzona glina szamotowa, białe szkliwo, wypał raku plus redukcja.
Andrzej Krauze - Pracownia Papilarne
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz